هشدار جدی راغفر: شوک درمانی و گران‌سازی، راه حل جبران کمبود منابع نیست

آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که چرا با وجود افزایش مداوم قیمت‌ها، مشکل کسری بودجه و تامین مالی دولت‌ها حل نمی‌شود؟ تصور کنید بیمار تب‌داری را که پزشک به جای درمان عفونت، او را در آب یخ غوطه‌ور می‌کند تا تبش پایین بیاید؛ نتیجه مشخص است: شوک شدید و آسیب‌های جبران‌ناپذیر. این تصویر، دقیقاً نمایی از سیاست شوک‌درمانی در اقتصاد ایران است. فشارهای معیشتی و ناامنی‌های اقتصادی ناشی از گرانی، امروزه به یکی از دغدغه‌های اصلی مردم و فعالان صنعتی تبدیل شده است. ما در این گزارش به بررسی عمیق تحلیل‌های کارشناسان برجسته پرداخته‌ایم. با خواندن این خبر، شما درک عمیقی از ابعاد مختلف راهکارهای واقعی جبران کمبود منابع و شوک درمانی خواهید داشت و یاد می‌گیرید چگونه آن را در زندگی/کار خود به‌کار بگیرید.

چرا جبران کمبود منابع و شوک درمانی به یک بن‌بست اقتصادی تبدیل شده است؟

دکتر آلبرت راغفر، اقتصاددان برجسته کشور، در هشداری صریح اعلام کرده است که سیاست‌های مبتنی بر افزایش قیمت‌ها و شوک‌درمانی، نه تنها گرهی از مشکلات اقتصادی باز نمی‌کند، بلکه بحران را عمیق‌تر خواهد کرد. تلاش برای جبران کمبود منابع و شوک درمانی از طریق گران کردن حامل‌های انرژی یا سایر کالاهای اساسی، فرمولی تکراری است که در دهه‌های گذشته همواره شکست خورده است.

به گزارش اوکی صنعت، این رویکرد به جای حل ریشه‌ای مسئله کسری بودجه، مارپیچ تورمی جدیدی ایجاد می‌کند که هزینه تولید را به شدت افزایش داده و قدرت خرید مردم را بیش از پیش کاهش می‌دهد.

تاثیر مخرب گران‌سازی بر صنایع و تولید ملی

وقتی هزینه‌های اولیه تولید به دلیل سیاست‌های شوک‌درمانی بالا می‌رود، صنایع کوچک و متوسط اولین قربانیان این زنجیره خواهند بود. برخی از پیامدهای کلیدی این وضعیت عبارتند از:

  • افزایش بی‌رویه هزینه‌های جاری کارخانه‌ها و واحدهای تولیدی
  • کاهش توان رقابتی کالاهای ایرانی در بازارهای صادراتی
  • کاهش تمایل سرمایه‌گذاران به ورود به بخش‌های مولد صنعتی

راهکارهای ساختاری به جای جبران کمبود منابع و شوک درمانی

راغفر معتقد است که دولت برای حل ناترازی‌های مالی باید نگاه خود را از جیب مردم و افزایش قیمت‌ها بردارد و به سمت اصلاحات ساختاری حرکت کند. برای برون‌رفت از این چالش، راهکارهای عملی زیر پیشنهاد می‌شود:

  1. اصلاح نظام مالیاتی: فرار مالیاتی بخش‌های غیرمولد و شبه‌دولتی باید متوقف شود تا درآمدهای پایدار برای دولت ایجاد گردد.
  2. مدیریت هزینه‌های غیرضروری: کاهش هزینه‌های زائد ساختارهای اداری و اولویت‌بندی بودجه به نفع بخش تولید.
  3. حمایت از تولید داخلی: ایجاد بسترهای مناسب برای رونق کسب‌وکارهای صنعتی که در نهایت به افزایش درآمدهای ارزی و ریالی کشور منجر می‌شود.

جمع‌بندی و نتیجه‌گیری: عبور از بحران با تکیه بر تولید

در نهایت، هشدار کارشناسان نشان می‌دهد که مسیر جبران کمبود منابع و شوک درمانی، یک مسیر انحرافی است که تنها به فرسودگی بیشتر اقتصاد و جامعه می‌انجامد. راهکار حقیقی، بازگشت به اصول اقتصاد مقاومتی، اصلاح ساختارهای مالیاتی و حمایت همه‌جانبه از صنایع مولد است.

امشب یکی از نکاتی که یاد گرفته‌اید را در برنامه‌ریزی مالی خود یا کسب‌وکار خود به‌کار بگیرید و فردا نتیجه‌اش را بررسی کنید.

دکمه‌های اوکی صنعت

لینک‌های مهم اوکی صنعت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *